Op een windovergoten sportpark Schansheide veld C vandaag al inhalen van de return van de uitwedstrijd in en tegen Someren. Wel een beetje vreemd om midden in de winter tweemaal Someren te treffen. Al onze zieken en geblesseerden waren gelukkig weer wonderbaarlijk genezen. Een fitte selectie dus en alleen Jon vandaag met een VVZ (voetbal-vrije-zaterdag). Op veld B was de D2 actief, dus indien nodig konden wij daar nog een extra wissel scoren. Veder een kleine aanpassing in de technische staf. Stagiair Rob L. hadden wij gedetacheerd bij de C1 om daar het wegvallen van Fred V. op te vangen.

Het begin was een beetje aftasten en gedoe op het middenveld. Beide teams hadden last van de harde wind die schuin, dwars en van opzij over het veld waaide en woei. Someren drong een beetje aan en HBSV wilde wel aandringen. Toch hadden wij 15 minuten nodig om echt gevaarlijk te worden. Justin kwam vrij in de 16, maar werd wat ongelukkig overhoop gelopen door een Somerenaar. Scheids Charl floot resoluut voor een pingel.

De bal was voor onze penalty-specialist Ian. Onze Ian plaatste de bal onhoudbaar en keurig in de rechterhoek: 1-0. Daarna bleef HBSV aandringen en het was Art die met het best bij de science-les had opgelet.

Vanaf net buiten de 16 trapte hij de bal met contra-effect tegen de wind in. Dat betekent, dat de bal dan met een mooie boog over de doelman van Someren in het doel verdwijnt: 2-0. We hadden de smaak te pakken of zoals de engelsen dat zo mooi zeggen: “We had the taste to suits!” Slechts een paar minuten later kreeg Maarten L. de bal en die haalde eens flink uit. De doelman van Someren wist de bal nog te keren, maar Justin lette het best op en werkte de vallende bal hard in het net: 3-1. De boys dachten dit even te kunnen vieren, maar Someren toonde veerkracht. Vanaf de afstrap slingerde het spitsenduo zich door de HBSV-defensie. Daarna lieten ze Stan kansloos: 3-1. HBSV hield daarna het heft, maar ook Someren gaf nog biet op.

De ruststand van 3-1 gaf aardig de krachtverhouding weer. Toch was het nog opletten geblazen en dat kregen de boys dan ook tijdens de thee mee. Hoewel, thee? Joost had besloten toch maar op het veld te blijven, terwijl Arno de barre tocht richting kantine had gemaakt om onze thee (English Blend of Earl Gray is mij even ontschoten) op te halen. Geen thee dus op veld C, maar wel thee voor de C! (Bent u daar nog?) De opening van de 2e helft was voor HBSV. Het leek of de schuinse, dwarse wind een tikje richting het Somerse doel woei. De boys drongen aan op een goal en na 5 minuten hadden we al succes. Uit een corner wist Ian via het hoofd-schouders-been-principe de bal in het doel te werken: 4-1. HBSV bleef druk zetten en weer enkele minuten later een steekpasje op Lars, die de bal keurig in het doel werkte: 5-1. HBSV bleef sterk, maar Someren zorgde af en toe voor dreiging. Toch was het HBSV, dat weer scoorde. Op rechts doorzetten bracht de bal bij de vroegere linksback, maar tegenwoordig linksbuiten Rik. En onze Rik tikte de bal knap binnen: 6-1.

HBSV was daarna iets te zelfverzekerd en uit een counter van Someren werd het dan ook nog levensgevaarlijk. Stan probeerde in de 16 de doorgebroken speler nog de bal te ontfutselen, maar raakte de speler en die ging onvrijwillig richting de Joordens graszoden. Ook nu floot referee Charl resoluut voor de pingel. De 6-2 lag klaar, maar helaas voor Smoeren de Somerenaar plaatste de bal links van de buitenkant.

HBSV kwam hier met de schrik vrij. Het restant gaf weinig nieuws meer en dus kwam de 6-1 als eindstand op het scorebord.

Samengevat: de ene penalty is de andere niet, Rik de MKB-troffee (Meeste Keren Buitenspel), net niet de nul gehouden, goeder samenspel en de eerste plek nadert. Volgende week opnieuw een thuis-match. Dan kunnen wij ons opmaken voor het duel met Deurne D1. Jan S.